Księga wyjścia 13 - 14

Dwie sprawy mnie ujęły w tych rozdziałach,  a w zasadzie to w rozdziale 13...

Pierwsza, to ta, w jaki sposób Pan Bóg prowadził naród Izraela przez pustynię

"17 Gdy faraon uwolnił lud, nie wiódł go Bóg drogą prowadzącą do ziemi filistyńskiej, chociaż była najkrótsza. Powiedział bowiem Bóg: "Żeby lud na widok czekających go walk nie żałował i nie wrócił do Egiptu". 18 Bóg więc prowadził lud okrężną drogą pustynną ku Morzu Czerwonemu, a Izraelici wyszli uzbrojeni z ziemi egipskiej. "

To jest dokładnie tak, jak nas prowadzi przez nasze życie. To też jest nasza wędrówka. Taka.. okrężną drogą, przez różne niedogodności i koleiny. Po co to wszystko? A po to,żebyśmy się ukształtowali...żeby do mety, do Ziemi Obiecanej doszli ci,  którzy wytrwają... w wierze, którzy zaufają  Bogu i dadzą sie Mu prowadzić przez pustynię życia.

Drugie , co zwróciło moja uwagę to to zdanie...

"21A Pan szedł przed nimi podczas dnia, jako słup obłoku, by ich prowadzić drogą, podczas nocy zaś jako słup ognia, aby im świecić, żeby mogli iść we dnie i w nocy. 22 Nie ustępował sprzed ludu słup obłoku we dnie ani słup ognia w nocy."

Tu jest wyraźnie powiedziane- Pan Bóg był z wędrującymi Żydami i w dzień i w nocy. Nie opuścił ich ani na moment. Był z nimi cały czas ,żeby mogli iśc i za dnia i nocą.

Tak...Pan Bóg jest z nami. Nie zostawia nas nawet w najmroczniejszych momentach naszego życia. Czy jest dobrze, czy źle idzie i wskazuje nam drogę, a szczególnie wtedy kiedy jest ciemno, świeci mocno, po to,żebyśmy mogli go widzieć, że jest i że idzie z nami i żebyśmy mogli podążać za Nim ,żeby nie zginąć po drodze...

Księga Wyjścia 12

Ustanowienie święta Paschy, najważniejszego święta żydowskiego .
Pan Bóg mówi jak ma wyglądać przygotowanie i samo święto.
Jest to przygotowanie do wielkiego wyjścia. Wyjścia z niewoli.
Wcześniej jednak Pan Bóg zsyła na egipcjan ostatnią plagę- śmierć wszystkiego co pierworodne. To ma w końcu skłonić Faraona do udzielenia zgody na wyjście narodu izraelskiego na pustynię.

Księga Wyjścia 7 - 11

Te pięć rozdziałów to opis plag egipskich.  Bóg chciał, aby ukazała sie Jego moc i chwała zarówno dla Faraona, jak i też dla narodu żydowskiego.

Księga Wyjścia 5 - 6

Mojżesz wybiera się do Faraona i prosi o umożliwienie wyjścia narodu Izraelskiego na 3 dni,żeby mógł złożyc ofiarę Bogu. Co robi Faraon? Mało tego,że nie zezwala na to, to jeszcze wprowadza dodatkowe restrykcje, co powoduje jeszcze większy ucisk narodu żydowskiego. Pan Bóg w rozmowie z Mojżeszem mówi mu,że uczyni serce Faraona twardym, i tak się stało.

Kiedyś zastanawiałm się dlaczego tak Pan Bóg uczynił, przecież to musiało  być mało zachęcające dla Mojzesza? A jednak taki był Boży Plan. 

Patrząc na to co się dzieje z ludźmi,i  ze mną kiedyś też... Dopóki jest nam dobrze, to nie bardzo chce nam się cokolwiek robić z naszym życiem. Ilez to razy spotykamy się z taka sytuacją,że człowiek musi doświadczyć całkowitego upadku, dotknąć dna ,żeby mógł zmieniać swoje życie. Ten ucisk , który spadł na naród żydowski, miał ich prawdopodobnie skłonić do tego,żeby zechcieli wyjść z Egiptu, z niewoli.

Tak samo jest i z grzechem. Dopóki stwarza pozory jakiegoś "dobra ", trwamy w nim, jednak kiedy zaczyna nas uwierać, robimy wszystko ,żeby wyjśc z tego...wyjść z niewoli grzechu... 

Księga Wyjścia 4

4 rozdział to ciąg dalszy próby przekonania Mojżesza ,że z Bożą pomocą da sobie radę. 

Sam Bóg do niego przemawia a mimo to wciąz wątpi . 

Sama ostatnio stanęłam przed pewnym problemem, czyimś i kiedy tak myśle o tym, dlaczego Pan Bóg postawił mi ta osobę na mojej dordze, to dochodzę do wniosku, że widocznie taki jest Boży Plan. Ja wobec całej tej sytuacji poczułam się jak Mojżesz- bezradna, bo wydaje mi się ,że nie dam rady, że jest to ponad moje siły i możliwości. No właśnie , bo to nie maja być "moje możliwości", a jedynie Boże. To On daje siłę ,żeby unieść pewne sprawy, nawet i te czyjeś.

Pan Bóg nie daje nam nic ponad nasze możliwości, nic co nie dalibyśmy rady unieść.

"Boże, daj mi siłę, abym mógł zrobić wszystko, czego ode mnie żądasz. A potem żądaj ode mnie, czego chcesz."

św. Augustyn

Księga wyjścia 3

Pan Bóg przemawia do Mojżesza. Mówi mu ,że ma wyprowdzić swój lud z Egiptu, z niewoli.

Mojżeszowi wydaje się to zadanie niewykonalne, tym bardziej,że musi iść do Faraona i prosić go o pozwolenie na wyjście ludzi z Egiptu.

Wobec takiego zadania chyba przez chwilę czuje sie bezradny, jednak Pan Bóg daje Mu wyraźnie do zrozumienia, że jest z nim. 

Czy i my czasem nie mamy wątpliwości i to przed dużo mniejszymi sprawami? 

Pan Bóg jest z nami, jeśli bedzie taka Jego wola , a My będziemy czynić wszystko co jest zgodne z tą Wolą możemy być pewni,że damy radę :)  

Księga Wyjścia 1 - 2

Po śmierci Józefa naród Izraela rozrasta się bardzo. Nie podoba się to Faraonowi i próbuje przez ucisk ograniczyć przyrost narodu żydwskiego. Kiedy to nie przynosi oczekiwanego skutku, nakazuje połoznym zabijac wszystkich narodznych chłopców. Jednak położne nie wykonuja poleceń władcy. Tak więc Faraon całemu narodowi egipskiemu każe mordować narodzone dzieci płci męskiej.
Jednak chłopiec zrodzony w jednym z małżeństw z pokolenia lewiego zostaje przez swoją matkę ocalony. Niemowlę zostaje włożone do plecionego kosza i puszczone na wodę. Córka Faraona ujrzawszy dzieciątko postanawia je wychować jak syna...

Mojżesz dorasta w rodzinie królewskiej. Kiedy wychodzi aby zobaczyć swój naród , widzi jak niesprawiedliwie jest traktowany jego rodak, bity przez egispkiego strażnika. Zabija go a następnie ucieka na pustynię, aby schronić się przed karą, jaka na niego wyznaczył Faraon.
Na pustyni spotyka córki kapłana  Madionitów. Żeni się jedna z nich - z Seforą.